بيست و هفتم : رفتن عاهات و بلاها از ابدان انصار آن جناب چنان چه در خبر سابق مذكور شد و در خرايج راوندى « 1 » مروى است از حضرت باقر عليه السّلام كه فرمود : « هر كس درك كند قائم اهل بيت مرا ، از صاحب عاهتى و آفتى شفا خواهد يافت يا صاحب ضعفى قوى خواهد شد . » در غيبت نعمانى « 2 » مروى است از حضرت سجاد عليه السّلام كه فرمود : « هرگاه برخيزد قائم عليه السّلام ببرد خداوند عزّ و جلّ از هر مؤمنى ، آفت را و برگرداند به او قوت او را . » اين تكريم عظيم نه مانند شفا دادن جناب عيسى و ساير انبيا عليهم السّلام است ، گاهى به جهت اعجاز و اتمام حجّت ، كور يا لال يا پيس يا مريضى را براى جاحدى يا منافقى در موارد معدوده ، بلكه بردن اين آفات و رفتن اين بليّات از تمام مؤمنين و مؤمنات ، از آثار ظهور موفور السرور و طلوع طلعت غرّا و تشريف و تقديم مراسم قدوم و تهيّهء آداب لقا و درك فيض شرف حضور حضرت مهدى - صلوات اللّه عليه - است كه چون بهشتيان ، اول در چشمهء مطهّره و چشمهء حيات شست و شو كرده و تن را چون جان ، از هر عيب و نقصى پاك نموده كه توان پا گذاشتن در محفل مقرّبين و شنيدن : سَلامٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوها خالِدِينَ . « 3 » . فرق ما بين اين دو شفا ، بيشتر است از فرق ما بين ارض و سما . بيست و هشتم : دادن قوّت چهل مرد به هر يك از انصار و اعوان آن حضرت چنان چه در كافى « 4 » مروى است از عبد الملك بن اعين گفت : برخاستم در نزد

--> ( 1 ) . الخرائج و الجرائح ، ج 2 ، ص 839 . ( 2 ) . الغيبة ، ص 317 . ( 3 ) . سورهء زمر ، آيهء 73 . ( 4 ) . الكافى ، ج 8 ، ص 294 .